Pages

Archief  Archief

Aktueel nieuws


Waarom is de ene buurt gevaarlijker dan de andere?

Nieuwe bijzonder hoogleraar doet onderzoek naar sociale veiligheid in steden.
Karin Wittebrood: "Mensen voelen zich veiliger dan vroeger"
5 augustus 2009

Karin Wittebrood is in juli benoemd tot bijzonder hoogleraar Sociale Veiligheid in de stedelijke publieke ruimte aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen. Wittebrood is sinds 1999 als senior onderzoeker verbonden aan het Sociaal en Cultureel Planbureau (onderzoeksgroep Wonen, Leefbaarheid en Veiligheid). Aan de UvA houdt zij zich met onderzoek naar de sociale onveiligheid (criminaliteit, overlast en onveiligheidsbeleving) in onder meer woonbuurten en uitgaans- en winkelgebieden. De leerstoel is ingesteld door de Stichting Synthesis.
Karin Wittebrood is als bijzonder hoogleraar voor één dag per week verbonden aan de UvA. In die tijd verzorgt ze colleges, begeleidt ze promovendi en initieert ze onderzoeksprojecten.

U had niet op een beter moment kunnen komen; sociale veiligheid is de laatste tijd een veelbesproken onderwerp.
"Dat klopt, de aandacht ervoor is de laatste jaren enorm toegenomen. Overigens laten enquêtes zien dat de misdaad de afgelopen 25 jaar niet enorm is gestegen. Ook voelen mensen zich nu veiliger dan vroeger. Blijkbaar vinden we als samenleving echter, dat de sociale veiligheid moet worden verbeterd. Uit recent onderzoek blijkt dat 20 procent van de mensen zich wel eens onveilig voelt."

Hoe erg is het eigenlijk dat mensen angstig zijn?
"Problematisch wordt het als er sprake is van een irreële angst, als mensen zich zonder echte reden onveilig voelen. Als mensen bang worden van elkaar, kunnen ze moeilijk een gemeenschap, een samenleving met elkaar vormen. Als het reële angst betreft, kan die juist van pas komen omdat het een mens alerter maakt. Soms kan het immers beter zijn om even een blokje om te lopen, of om bepaalde plekken te mijden. Uiteraard is het wel van belang dat de overheid zich inspant om dat soort "gevaarlijke" plekken te ontdoen van onveiligheid."

Welke aspecten van sociale veiligheid gaat u precies onderzoeken?
"Ik probeer bijvoorbeeld een antwoord te vinden op de vraag waarom de sociale veiligheid in het ene gebied groter is dan in het andere. Ook wil ik gaan bekijken welke maatregelen effectief kunnen zijn voor het vergroten van de sociale veiligheid."

Bij die maatregelen kunnen we natuurlijk denken aan de aanpassing van donkere tunneltjes, het aanleggen van straatverlichting...
"Precies, maar dat zijn allemaal ruimtelijke maatregelen. Ik kijk vooral naar de manier waarop mensen op dergelijke maatregelen reageren. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat mensen zich veiliger voelen als ze elkaar kennen. Ik onderzoek of voorzieningen die daarvoor moeten zorgen (speeltuinen waar ouders met elkaar in gesprek raken, buurthuisactiviteiten) een positief effect op de sociale veiligheid en de veiligheidsbeleving hebben."

Als senior onderzoeker bij Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) houdt u zich ook bezig met het onderwerp sociale veiligheid. In welke opzicht verschilt het onderzoek dat u bij de UvA gaat verrichten van dat bij het SCP?
"Bij het SCP doen we vooral veel beleidsgericht onderzoek; bij de UvA zou ik graag bepaalde onderwerpen verder willen uitdiepen. Een voorbeeld: inwoners vertrekken uit achterstandswijken als ze stijgen op de sociale ladder. Eigenlijk zou je die mensen natuurlijk liever behouden in hun buurt, maar je weet niet wat hen beweegt en waarom. Bij de UvA is de mogelijkheid om samen met mijn collega's daar bijvoorbeeld kwalitatieve interviews met hen te houden. Die mogelijkheid tot verdere verdieping maakt deze positie voor mij zo interessant."

Bron: Esther van Bochove, FMG Communicatie